Isla Ometepe

's ochtends worden we om 9 uur opgehaald door onze geboekte taxi. Deze brengt ons in ongeveer een half uurtje naar de haven van San Jorge. Vanaf daar pakken we de ferry naar Ometepe. De ferry ziet er niet echt nieuw meer uit, maar vaart prima. Thomas wordt in ieder geval niet zeeziek. Rond half 12 bereiken we het eiland.

Ons onderkomen voor de komende 2 nachten is al snel gevonden en slechts 300 m lopen van de haven. Ideaal! We kunnen ook al na een kwartier de kamer in ipv pas om 14 uur. We vragen naar de huur mogelijkheid van scooters/motors. Ze hebben alleen maar van die lompe staan, prima voor Thomas maar ik vind dat net té spannend. Het mannetje van de hostel belt even rond, en ja hoor. Hij regelt een kleine scooter voor mij!

We lunchen eerst nog wat in het have dorpje en gaan dan op pad.  Het blijkt toch verder als gedacht, 30 km enkele reis. Gelukkig is de weg bijna over goed begaanbaar. Na ongeveer 45 min bereiken we "Chocolate paradise". Het plekje doet zijn naam eer aan. Het is een chocolade fabriek op een werkelijk idyllisch plekje. Een prachtige vlonder over het meer mét uitzicht op de vulkaan. En de shake die we drinken.. Oei zooo lekker!

Op de terugweg komen we nog een aantal hilarische taferelen tegen. Zo zijn we gedwongen om door een kudde koeien te scooteren, want die nemen de hele breedte van de tweebaansweg in beslag. Daarnaast zien we een scootertje die zo'n 20 piñata's in alle kleuren van de regenboog bij zich heeft. Helaas een foto was onmogelijk..

Als we terugkomen hebben we er 60 km opzitten. Na een opfrisbeurt gaan we nog wat eten bij een restaurantje die aan de Walking Street zit. Deze heeft dan ook wat tafeltjes midden op straat gezet, best grappig. Aangezien het daarna nog best vroeg is besluiten we een bar op te zoeken, het wordt Cherry's bar. Er is helemaal niemand en als we halverwege ons 2e biertje zijn, sluiten ze de boel af. De hint is duidelijk..

De volgende dag starten we rustig op. Allereerst een stevig ontbijt met oa een heerlijke papaya/gember smoothie. Dan stappen we weer op de scooters op weg naar onze eerste stop Ojo de agua. Dit is een natuurlijk zwembad met water afkomstig van de Maderas vulkaan. Het schijnt geneeskrachtige werking te hebben. Van de ongeveer 10 dollar entree die we moeten betalen, krijgen we een voucher voor de helft om te besteden in het restaurant. Dit wordt een piña colada. 

Hierna vervolgen we onze weg naar caiman tours. Een klein bordje langs de kant van de weg vertelt ons dat we er zijn en we krijgen de prijs te horen. 35 dollar voor een kajaktour van 2 uur over lake Nicaragua en de mangrove/moeras met priveguide. Kan je niets van zeggen toch? We volgen de man op zn scooter een kiezelpad af naar de startlocatie aan het meer. Vanaf hier hebben we al een fantastisch uitzicht op de vulkaan. 

Het kajakken is goed te doen en al snel wijst Willy ons op een stel apen dat in een boom aan het spelen is. Eenmaal in het moeras aangekomen zien we al snel diverse vogels, schildpadden, leguanen, uilen, vleermuizen en zelfs de caiman. Het is een kleine die heerlijk ligt te genieten in het zonnetje.  En genieten doen wij ook! Ondertussen vertelt Willy honderduit over de dieren en planten en ook over zichzelf en zijn leefwijze. Wat een toptripje is dit! Na zo'n 1,5 uur zijn we wel toe aan schaduw.. dus het laatste half uurtje is lichtelijk afzien, maar dat mocht de pret niet drukken. 

We bedanken Willy en vervolgens onze weg naar Playa Mangos. Een prachtige plek aan het meer met een enorme diversiteit aan zitjes. Van hangmatten tot loungestoelen en picknickbanken. Hier eten en drinken we wat tot de zon ondergaat. Thomas denkt nog grappig te zijn door mij te laten geloven dat een peperring op mijn eten helemaal niet pittig is. "Het smaakt gewoon naar groene paprika" en hij neemt vrolijk de hele ring in zn mond. Wanneer ik een hapje neem, blijf ik er zowat in.. de tranen stromen over mn wangen, mn lippen staan in de fik en overal op men lichaam breekt het zweet me uit.. pff. 10 min later ben ik weer oke. 

Dan begint de lange terugweg op de scooter.. in het donker. Het viel me alles mee, maar vond het wel spannend. In totaal hebben we de afgelopen dagen zo'n 130 km gescooterd. 

We eten en drinken nog wat bij een restaurantje in ons dorpje en krijgen dan de tip een km te lopen als we nog ergens wat willen drinken. Dit besluiten we dan toch nog maar even te doen. Maar ook daar is het rustig dus begeven we ons weer richting hostel. Daar bestellen we alvast ontbijt voor de volgende dag Op hoop van zegen! 

Het hostel komt de afspraak na en om 7:40 is ons ontbijt klaar😊 wafels met fruit en een heerlijk kopje koffie. Op naar de ferry, op naar Granada!